کتابی که در دست دارید درواقع دوکتاب کوچک است: آغازی بر فلسفۀ اتوپیایی: مقدمه ای بر کار ارنست بلوخ نوشتۀ جان گرینوی و فلسفه و امید: ارنست بلوخ و کارل لوویت نوشتۀ دیگو فُسارو. کتابچۀ اول همین امسال منتشر شده و میکوشد نشان دهد چگونه میتوان با ارجاع به فیلسوف اتوپیا، انگارههای مدفونشده گذشته و نیروی فعال نهفته درآن را در تخیلی انضمامی احیاء کرد و بدینترتیب برای به چالش کشیدن دوبارۀ جهان موجود زمینههایی فراهم آورد. بنابراین متن، متنی امیدوار و مبارزهجو است. اما متن دوم که چند سالی پیش نوشته شده میان بدبینی کارل لوویت و امیدواری فلسفی بلوخ مقایسهای ترتیب میدهد و میکوشد نشان دهد آیا میتوان فلسفه را با امید همراه کرد یا نه. کنار هم آوردن این دو متن نیز به همین دلیل است. از امید به سوی تردید به امید و برعکس. از طرف دیگر این دو جستار تا حد بسیاری زمینههای مقدماتی ورود به فلسفه ارنست بلوخ را فراهم میآورند و با طرح برخی مفاهیم مرکزی نظریۀ او میکوشند صورت منسجمی به کارهای او ببخشند.
