کتاب خلواره مجموعهای از چند اثر نمایشی متأخر و فلسفی ساموئل بکت است؛ نویسندهای که با زبانِ شکسته، سکوتهای طولانی و منطقِ پوچگرایانهاش، چهرهای نو از ادبیات قرن بیستم ساخت.
این اثر کوتاه اما بسیار چگال، در مرز میان ادبیات، فلسفه و هنر مفهومی حرکت میکند و تصویری از انسان معاصر در حصار تکرار، انزوا و بیمعنایی ترسیم میکند.
بکت در خلواره جهانی میسازد که در آن گروهی انسان در استوانهای محدود، بیوقفه در جستوجوی چیزی نامعلوماند. این فضا استعارهای است از زیست مدرن — جهانی بسته، تکراری و بیپناه که در آن جستوجو برای معنا، خود بدل به چرخهای بیپایان میشود.
نثر فشرده و ساختار هندسی روایت، یادآور آثار فلسفی او چون نامناپذیر و مالوی است.
ویژگیهای برجسته کتاب
روایتی تمثیلی از زندگی مدرن در قالب فضای بسته و تکراری
نثر مینیمالیستی با ساختار ریاضیوار و سرد
درونمایههای اگزیستانسیالیستی و ابسورد
اثری برای خوانندگان علاقهمند به فلسفه، هنر معاصر و ادبیات نمایشی
ساختار و درونمایهها
خلواره بیش از آنکه داستانی باشد، تجربهای زبانی است.
