«نویسنده شدم تا از دست اندوه و نومیدی پراکنده در این جهان به درون دنیای پرامیدی بگریزم که میتوانستم با تخیل خودم بیافرینم...»«آدمهایی در این دنیا هستند که نسبت به شور و شوق وجود شما حسد میبرند. اگر لذتتان را از دیدار منظره غروب آفتاب بیان کنید، به شما نفرت میورزند!»«هر آنچه که در سراسر عمرم از وجود من ناشی شده حاصل آن چیزی است که دوازده - سیزده سالگی بودم...»عشقهای اولیه من هنوز پابرجاست: هنوز تارزان را دوست میدارم و قصه مصور جمع میکنم. اگر در یازدهسالگی کتابهای تارزان را از من میگرفتند میمردم.»
