کتاب روی ماه خداوند را ببوس (شومیز) | تأملی جسورانه در باب ایمان، عقل و مسئولیت انسانی
کتاب روی ماه خداوند را ببوس نوشتهی مصطفی مستور، یکی از برجستهترین آثار داستانی دهههای اخیر ادبیات فارسی است. این رمان کوتاه که با استقبال گستردهی مخاطبان مواجه شده، از سوی نشر مرکز در قطع شومیز منتشر شده و توانسته با امتیاز ۴.۲ از ۵ در Goodreads، جایگاهی قابل توجه در میان آثار فلسفی-روانشناختی معاصر پیدا کند. نثر ساده اما عمیق مستور، همراه با دغدغههای اگزیستانسیال، این اثر را به کتابی خواندنی و چندلایه تبدیل کرده است.
چرا باید این کتاب را بخوانیم؟
روی ماه خداوند را ببوس داستانیست دربارهی شک، ایمان، و مسئولیت. روایت زندگی یک پژوهشگر انسانشناسی که درگیر نگارش پایاننامهای دربارهی علل خودکشی میشود، اما در دل این مسیر علمی، با بحرانهای عمیق وجودی و معنوی مواجه میگردد. کتاب، بهزبان ساده اما تأثیرگذار، خواننده را به مواجههای صادقانه با پرسشهای بنیادین بشر درباره خدا، رنج، عدالت و معنای زندگی دعوت میکند. این اثر، نه موعظه است و نه پاسخنامه، بلکه آیینهای است برای دیدنِ خود، بیواسطه و بیپرده.
ژانر و آثار مشابه
این کتاب در ژانر رمان فلسفی، روانشناختی، و ادبیات تأملبرانگیز معاصر قرار دارد. علاقهمندان به آثاری همچون بیگانه از آلبر کامو، کافکا در کرانه از هاروکی موراکامی، یا در ستایش کندی از کارل هانر علاقهمند باشند، با روی ماه خداوند را ببوس نیز ارتباطی عمیق برقرار خواهند کرد.
پیشنهاد برای مخاطبان
اگر از آن دسته خوانندگانی هستید که به جای داستانهای صرفاً سرگرمکننده، به دنبال آثاری هستید که ذهن را به تفکر و دل را به تأمل وادارند، این کتاب را بخوانید. مناسب برای کسانیست که به فلسفه، دینپژوهی، روانشناسی و داستانهایی با درونمایه اگزیستانسیال علاقهمندند. اگر از آثار نویسندگانی چون رضا امیرخانی، صادق هدایت یا نیچه لذت میبرید، این رمان نیز شما را متوقف و متحول خواهد کرد.
