کتاب روانکاوی و دازاینکاوی اثر روانپزشک سوئیسی، مدارد باس (Medard Boss)، نقدی فلسفی بر روانکاوی سنتی ارائه میدهد و جایگزینی انسانیتر را بر مبنای فلسفه اگزیستانسیال–پدیدارشناسانه پیشنهاد میکند. این کتاب در سال ۱۴۰۴ توسط نشر لگا در ۲۷۷ صفحه منتشر شده است. ترجمه فارسی از سوی رزگار محمدی و شهلا سلیمانی با دقت و درک عمیق از متن اصلی صورت گرفته است.
معرفی تخصصی
باس در این اثر با تأکید بر مفهوم "دازاینکاوی" (Daseinsanalysis)، ساختاری فلسفی و انسانی برای رواندرمانی ارائه میدهد. او با الهام از فلسفههایدگر، نقدی بر روش روانکاوی سنتی فروید وارد کرده و تلاش میکند درمان را مبتنی بر زیستن در جهان و تجربه زیسته بازتعریف کند. این شیوه درمانگری، برخلاف روشهای تحلیلی مرسوم، به دنبال فهم وجودی فرد در جهان است — نه تحلیل سمپتوم بهصورت مجرد و مکانیکی.
این کتاب حلقهای میان فلسفه و رواندرمانی برقرار میسازد و نشان میدهد که چگونه بازگشت به زیستجهان و تجربه وجودی، امکان بازسازی واقعیتری از درمان را فراهم میکند. در فلسفه پزشکی امروز، باس بهعنوان پیشگام پیوند میان اگزیستانسیالیسم و روانپزشکی شناخته میشود.
ویژگیهای برجسته کتاب
ایجاد پیوندی فلسفی-رواندرمانی میان روانکاوی و اگزیستانسیالیسم
جایگزین کردن نمادگرایی روانکاوی با فهم زیستی و اگزیستانسیال انسان
ارائه رویکردی درمانی مبتنی بر زیستجهان (Lebenswelt) بهجای مصوبات نظری از پیش تعیینشده
ترجمهای همدلانه و بیتکلف توسط محمدی و سلیمانی که ایدهها را بدون تقلیل قابلدرک میسازد
