کتاب فیلم و فلسفه؛ جدیگرفتن فیلمها نوشتهی دنیل شاو اثری است که جایگاه فیلم را نه فقط بهعنوان یک رسانه هنری، بلکه بهعنوان شیوهای برای اندیشیدن بررسی میکند. شاو در این کتاب استدلال میکند که فیلمها میتوانند پرسشهای فلسفی مهم را مطرح کنند، جهان را برای ما دوباره بسازند و حتی امکانهایی نو برای فهم خود و دیگران پیش چشم بگذارند.
نویسنده با کنار گذاشتن پیشفرض رایج مبنی بر اینکه تنها فلسفه مکتوب «فلسفه واقعی» است، نشان میدهد که سینما نیز قادر است به طرح پرسشهایی درباره اخلاق، هویت، آزادی، مرگ، معنا، زمان، احساس و تجربه زیسته بپردازد. شاو در این مسیر به نمونههایی از فیلمهای برجستهی تاریخ سینما اشاره میکند و توضیح میدهد چگونه ساختار روایت، تصویر، زاویه دید، میزانسن، صدا و تدوین، ابزارهایی برای اندیشیدن هستند.
او تأکید میکند که تماشای فیلم میتواند نوعی «تمرین فلسفی» باشد و سینما توانایی دارد شیوهی مواجهه ما با مسائل انسانی را تغییر دهد. از نگاه شاو، فیلمها نه صرفاً سرگرمی، بلکه تجربههایی هستند که میتوانند جهان را برای ما از نو تعریف کنند و به همین دلیل باید آنها را «جدی گرفت».
این کتاب برای علاقهمندان به فلسفه فیلم، نظریه سینما، مطالعات بینارشتهای هنر و اندیشه، و کسانی که دوست دارند فیلم را فراتر از سرگرمی ببینند انتخابی مناسب است. زبان کتاب روشن و قابلفهم است و خواننده را دعوت میکند تا سینما را بهعنوان شریک گفتوگویی در تفکر فلسفی ببیند.
ویژگیهای برجسته کتاب
تبیین اینکه چگونه فیلم میتواند به شکلگیری پرسشهای فلسفی کمک کند
بررسی نقش فرم سینمایی در تولید معنا و اندیشه
ارائه نمونههایی از فیلمهایی که ظرفیت فلسفی دارند
مناسب برای علاقهمندان به فلسفه فیلم و خوانندگان حوزه هنر و اندیشه
